Álf fannst í 6 gagnasöfnum

Álfur Karlmannsnafn

álfur Karlkynsnafnorð

álfur -inn álfs; álfar eins og álfur út úr hól; mynd af álfi; álf|heimar; álfa|trú

Álfur Álf, Álfi, Álfs Álfs|dóttir; Álfs|son

álfur nafnorð karlkyn þjóðtrú

ósýnileg mannvera sem býr í náttúrunni, huldumaður

ævintýri um álfa og tröll


Sjá 2 merkingar í orðabók

álfur no kk (hulduvera)
álfur no kk

álfur
[Sjómennsku- og vélfræðiorð] (töl)
[enska] wizard

gandálfur kk
[Tölvuorðasafnið]
samheiti álfur
[skilgreining] Sjálfvirkt hjálparkerfi sem aðstoðar notanda við að feta sig gegnum aðgerðir sem eru nauðsynlegar til þess að ljúka tilteknu verki.
[skýring] Gandálfur útskýrir hvern kost sem völ er á og velur sjálfvirkt liði af valmynd og skipanir og stofnar til samtala við notanda. Gandálfur leggur þessa liði fyrir notandann eftir því sem við á.
[enska] smart guide

Álf- forliður í mannanöfnum eins og Álfarr, Álfgeir, Álffinnur, Álfráðr, Álfdís, Álfgerður, Álfheiður, Álfhildur og Álfrún. Sbr. álfur (1), Álfur (2); sjá Alfreð og Alfrigg.


1 álfur, †alfr k. ‘hulduvættur, huldumaður; flón’; sbr. fær. álvur, elvur, nno. alv, sæ. älva, d. elv, gsæ. älf, fd. elv, fe. ielf, ælf (s.m.), nhþ. alp ‘mara’. Uppruni óviss. Sumir telja orðið í ætt við álft og elfa og lat. albus ‘hvítur’ og ætti það þá að merkja einhverjar bjartleitar vættir eða ljósálfa. Aðrir ætla að það sé skylt fi. r̥bhú (< *l̥bhú-) ‘verkhög (goð)vera; listamaður’. (Merkingin ‘flón’ í ísl. lýtur að annarlegu hátterni álfa í mannheimum).


2 Álfur k. karlmannsnafn, líka viðliður í nöfnum eins og Finnálfur, Þórálfur. S.o. og álfur (1), sbr. Álf-. En nafn af öðrum toga virðist líka koma hér við sögu ɔ Álfr < *Aþawulfaʀ, sbr. Adólf.