Álfur fannst í 6 gagnasöfnum

álfa Kvenkynsnafnorð

Álfur Karlmannsnafn

álfur Karlkynsnafnorð

álfa -n álfu; álfur, ef. ft. álfna

álfur -inn álfs; álfar eins og álfur út úr hól; mynd af álfi; álf|heimar; álfa|trú

Álfur Álf, Álfi, Álfs Álfs|dóttir; Álfs|son

álfa nafnorð kvenkyn

heimshluti, landflæmi sem heimshöfin liggja að, skilja að, heimsálfa


Fara í orðabók

álfur nafnorð karlkyn þjóðtrú

ósýnileg mannvera sem býr í náttúrunni, huldumaður

ævintýri um álfa og tröll


Sjá 2 merkingar í orðabók

álfa no kvk
um lönd og álfur

álfur no kk (hulduvera)
álfur no kk

álfur
[Sjómennsku- og vélfræðiorð] (töl)
[enska] wizard

gandálfur kk
[Tölvuorðasafnið]
samheiti álfur
[skilgreining] Sjálfvirkt hjálparkerfi sem aðstoðar notanda við að feta sig gegnum aðgerðir sem eru nauðsynlegar til þess að ljúka tilteknu verki.
[skýring] Gandálfur útskýrir hvern kost sem völ er á og velur sjálfvirkt liði af valmynd og skipanir og stofnar til samtala við notanda. Gandálfur leggur þessa liði fyrir notandann eftir því sem við á.
[enska] smart guide

álfa kv. ‘heimshluti,…’ < hálfa (s.þ.), h-ið hefur fallið brott í samsettum orðum eins og heims(h)álfa.


1 álfur, †alfr k. ‘hulduvættur, huldumaður; flón’; sbr. fær. álvur, elvur, nno. alv, sæ. älva, d. elv, gsæ. älf, fd. elv, fe. ielf, ælf (s.m.), nhþ. alp ‘mara’. Uppruni óviss. Sumir telja orðið í ætt við álft og elfa og lat. albus ‘hvítur’ og ætti það þá að merkja einhverjar bjartleitar vættir eða ljósálfa. Aðrir ætla að það sé skylt fi. r̥bhú (< *l̥bhú-) ‘verkhög (goð)vera; listamaður’. (Merkingin ‘flón’ í ísl. lýtur að annarlegu hátterni álfa í mannheimum).


2 Álfur k. karlmannsnafn, líka viðliður í nöfnum eins og Finnálfur, Þórálfur. S.o. og álfur (1), sbr. Álf-. En nafn af öðrum toga virðist líka koma hér við sögu ɔ Álfr < *Aþawulfaʀ, sbr. Adólf.