Árna fannst í 4 gagnasöfnum

Árna Kvennafn

árna Sagnorð, þátíð árnaði

Árni Karlmannsnafn

árna árnaði, árnað þau árna honum heilla

Árni Árna Árna|dóttir; Árna|son

árna sagnorð

fallstjórn: þágufall

árna <honum> heilla

óska honum til hamingju


Fara í orðabók

árna s. ‘óska: á. e-m heilla; †ferðast, fara, inna af hendi; koma til leiðar’; sbr. nno. årna ‘afla, fá’, sæ. ärna ‘tilreiða, halda af stað’, fsæ. ærna, arna ‘útvega, koma til leiðar’, gotn. airinon ‘vera sendiboði, ferðast’. So. er leidd af ár ‘sendiboði,…’ (s.þ.). Merkingarferli: ferðast, fara í sendiferð > reka erindi með árangri > liðsinna > biðja e-n e-s, óska, sbr. t.d. milligönguhlutverk dýrlinga í kaþólskum sið. Af so. árna eru leidd no. árnaður k. og árnan, árnun kv.


Árni k. karlmannsnafn; úr eldra Arni sk. Örn og Ari (3) (s.þ.). Orðið hefur lenging á upphafssérhljóði orðsins og nafnið e.t.v. komið úr fno. inn í ísl.