ákaft fannst í 6 gagnasöfnum

ákaft Atviksorð, stigbreytt

ákafur Lýsingarorð

ákafur -köf; -kaft STIGB -ari, -astur

ákaft atviksorð/atviksliður

af ákafa, kappi

áhorfendur fögnuðu ákaft

hún kinkaði ákaft kolli


Fara í orðabók

ákafur lýsingarorð

áhugasamur, spenntur, æstur

hún er ákafur stuðningsmaður handboltaliðsins

vera ákafur í <að fara í ferðina>


Fara í orðabók

ákafur
[Uppeldis- og sálarfræði]
[enska] ardent

ákafur l. ‘kappsfullur, æstur’; sbr. nno. åkavt ‘ötullega, af kappi’, sæ. máll. akaven ‘kappsamur, æstur’, akavet ‘óðlátur, kappsfullur’, (ao.) ‘óvænt, skyndilega’, fsæ. akafvin, akæfvin ‘ákafur, æstur’, jó. akavet ‘skjótur, flasfenginn; klaufalegur’. Oft talið sk. fe. cāf ‘skjótur, atorkusamur’, mhþ. kīp (ef. kībes) ‘stífni, þrjóska’. Vafasamt; sérhljóðastyttingin (ai > > a) í forskeyttu orði ósennileg, skyldar orðmyndir í norr. (nno. keiv ‘skakkur’, ísl. keifa ‘kjaga’) eru annarrar merkingar en fe. cāf, auk þess sem orðmyndunin sjálf er óljós; á- er tæpast eingöngu herðandi forskeyti; ákafur e.t.v. fremur sk. kaf og kafa, og þá helst sagnleitt af so. *kafa á með eftirsettri fs., eða af *an-kwaƀōn eða *an-kwaƀjan ‘kafa áfram,…’ (w-ið fallið niður við hljóðfirringu). Af ákafur er svo leitt no. ákefð kv. og ákafi k.