ánast fannst í 1 gagnasafni

1 áni k. (17. öld) ‘auli, bjálfi, klunni’; sbr. nno. åne ‘bjálfalegur og aulafenginn maður, klaufskur dundari’, ånutt ‘aulalegur, klaufafenginn’; sbr. einnig ísl. ánalegur l. ‘aulalegur’, ánslegur l. ‘bjálfalegur, ræfilslegur (til fara)’, ánast s. ‘álpast’. Uppruni óviss. E.t.v. er áni upprunal. s.o. og ái, víxlmynd endurgerð eftir ef.ft. *ána, sbr. ánasótt og án (2); merkingin ‘auli, klaufi’ < ‘(hálfruglað og óstarfhæft) gamalmenni’. Aðrir telja að áni sé leitt af fs. án (eiginl. ‘sem vantar e-ð í’), sbr. áni (3). Sjá ái, án (2) og ánasótt.