átta fannst í 7 gagnasöfnum

átt Kvenkynsnafnorð

átta Kvenkynsnafnorð

átta Sagnorð, þátíð áttaði

átt -in áttar; áttir það nær engri átt; áttar|horn; átta|vísun; átt|laus

átta 1 -n áttu; áttur, ef. ft. áttna hver á áttuna?

átta 2 áttaði, áttað ég átta mig ekki á þessu

átta 3 átta ára; klukkan átta

átt nafnorð kvenkyn

stefna: norður, suður, austur eða vestur

á hvaða átt er hann?

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

ná áttum

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

týna áttum/áttunum

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

vera á báðum áttum

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

þetta er í áttina

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

þetta er skref/spor í rétta átt

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

þetta nær engri/ekki nokkurri átt

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því

<þetta> kemur úr hörðustu átt

þetta er á réttri leið

átta sig (á staðreyndum)

hvaða vindátt er?, hvaðan blæs vindurinn?

þetta er ómögulegt, fráleitt

þetta er framför, þetta er á réttri leið

vera í vafa, vera óákveðinn

missa sjónar á skynsamlegri stefnu

þetta kemur frá þeim sem síst hefur efni á því


Fara í orðabók

átta nafnorð kvenkyn

spil númer átta af sérhverri sort


Sjá 2 merkingar í orðabók

átta töluorð

talan 8


Fara í orðabók

átta sagnorð

fallstjórn: þolfall

átta sig á <þessu>

gera sér grein fyrir þessu, skilja þetta


Fara í orðabók

átt no kvk
það þokast í áttina
<þessi fullyrðing> nær ekki áttinni
líta í hina áttina
horfa í hina áttina
snúast á áttinni
Sjá 24 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Rétt er að segja: átta sig á einhverju. Hún er búin að átta sig á málinu.

Lesa grein í málfarsbanka

stefna
[Eðlisfræði]
samheiti átt
[enska] direction

átt
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] direction

átt kv. ‘stefna; †sifjalið, skyldleikahópur’; ætt (s.m.); sbr. fær. ætt ‘stefna; sifjalið’, nno. ætt, sæ. ätt, d. æt (gd. ætt, ått) ‘sifjalið, kyn; eðli, eigind’; sbr. fe. āht, fhþ. ēht, gotn. aihts ‘eign’; sk. so. eiga, og hugsanlega einnig ír. icht ‘afkomendur, ættflokkur’. Merkingin ‘stefna’ kynni að hafa þróast af eignarlandi, heimasvæði, sbr. d. egn ‘hérað, landsvæði’, nno. eign ‘landareign; heimahérað’. Sumir hafa talið að hér væri um tvö óskyld orð að ræða: átt, ætt ‘frændlið’ sk. eiga og átt, ætt ‘stefna’ sk. to. átta, sbr. höfuðáttirnar fjórar og fjórar milliáttir. Ólíklegt. Sjá eiga og ætt (1 og 2).


átta to. (8 eða 2 x 4); sbr. fær. átta, nno. åtte, sæ. åtta, d. otte, fe. eahta, fhþ. ahto, gotn. ahtau, sbr. lat. octō, gr. októ̄, fi. aṣṭá̄(u) (s.m.). Orðið sýnist hafa tvítöluendingu, sbr. gotn. og fi., og giskað hefur verið á að það ætti í öndverðu við framrétta fingur beggja handa að þumalfingrum undanskildum ɔ fingratoturnar, og væri sk. gr. akís ‘oddur, broddur’, lat. aciēs, ísl. egg kv. o.s.frv. Raðtalan átti, sbr. gotn. ahtuda; áttandi, áttundi myndað eftir sjöundi og níundi.