áttandi fannst í 5 gagnasöfnum

átta Sagnorð, þátíð áttaði

átta 1 -n áttu; áttur, ef. ft. áttna hver á áttuna?

átta 2 áttaði, áttað ég átta mig ekki á þessu

átta 3 átta ára; klukkan átta

átta nafnorð kvenkyn

spil númer átta af sérhverri sort


Sjá 2 merkingar í orðabók

átta töluorð

talan 8


Fara í orðabók

átta sagnorð

fallstjórn: þolfall

átta sig á <þessu>

gera sér grein fyrir þessu, skilja þetta


Fara í orðabók

Rétt er að segja: átta sig á einhverju. Hún er búin að átta sig á málinu.

Lesa grein í málfarsbanka

átta to. (8 eða 2 x 4); sbr. fær. átta, nno. åtte, sæ. åtta, d. otte, fe. eahta, fhþ. ahto, gotn. ahtau, sbr. lat. octō, gr. októ̄, fi. aṣṭá̄(u) (s.m.). Orðið sýnist hafa tvítöluendingu, sbr. gotn. og fi., og giskað hefur verið á að það ætti í öndverðu við framrétta fingur beggja handa að þumalfingrum undanskildum ɔ fingratoturnar, og væri sk. gr. akís ‘oddur, broddur’, lat. aciēs, ísl. egg kv. o.s.frv. Raðtalan átti, sbr. gotn. ahtuda; áttandi, áttundi myndað eftir sjöundi og níundi.