æðra fannst í 5 gagnasöfnum

æðra Kvenkynsnafnorð

æðra Atviksorð, stigbreytt

æðri Lýsingarorð

æðra -n æðru; æðrur, ef. ft. æðra æðru|tal

æðri æðri; æðra STIGB hástig æðstur

æðri lýsingarorð

hærra settur í tignarröð, tignari

hann reyndi að fá viðtal á æðri stöðum

hún rannsakar erfðir í æðri lífverum

æðri máttarvöld


Fara í orðabók

æðra no kvk
mæla ekki æðru
mæla æðru

æðri lo

æðra, †é̢ðra kv. ‘ótti, hugleysi; víl, ráðleysi’. Uppruni óviss og engar beinar samsvaranir í skyldum málum. Hugsanlega tengt æð, sbr. mlþ. āder ‘æð, sin, innyfli’, gr. ē̃tor h. ‘hjarta’; æðra væri þá < *ēðriōn og merk. ‘ótti, víl’ æxlast af ‘óþægindakennd í hjarta eða innyflum’. Ósennileg eru tengsl við lat. ā̆trox ‘skelfilegur’ (F. Holthausen), og sama á við um skyldleika við áður ao. (sjá áðan), fhþ. ātar ‘skjótur, skarpur,…’ og lettn. ãtrs ‘skjótur, ákafur’. Af æðra er leidd so. æðrast, †é̢ðrask ‘láta hugfallast; missa stjórn á sér; kvarta, barma sér’. Sjá æð.


æðri, æðstur, †œðri, †œztr l. í mst. og hst. ‘betri, bestur, tignari, tignastur,…’. Líkl. af týndu lo. (í frst.) *óðr eða *œðr < *wōþa- eða *wōþia-, sbr. gotn. woþeis, fe. wēðe, fsax. wōði, fhþ. wuodi ‘góður, mildur, þægilegur’; æðri, æðstur þá < *wōþizan-, *wōþista-. Sjá Óður (3) og Æðin; ath. æði (2).