ér fannst í 1 gagnasafni

ér, þér fn. 2.p.ft.; sbr. fsæ. ir, sæ. og d. I (< frnorr. *jēʀ), fe. gē, gíe, fhþ. ir, gotn. jus. Gotn. geymir hér upphaflegustu mynd orðsins; stofnsérhlj. í norr. og vgerm. orðmyndunum hefur lagað sig að fn. 1.p.ft. vér; sbr. lith. og lettn. jũs, fpers. (avest.) yūžǝm, yūš. Físl. myndin ér fékk síðar þ frá undanfarandi sagnendingum, takið ér > takið þér. Sjá it og þið.