ór fannst í 1 gagnasafni

2 ár, †ó̢r kv. ‘verkfæri til að róa með’; sbr. fær. ár, nno. år, sæ. år, åra, d. åre, ne. oar, fe. ār, (to. í finn. airo); < germ. *airō. E.t.v. sk. gr. oíāx ‘ár, árarhlummur’ og fi. īṣá̄ ‘vagnstöng’, lith. ailė, lettn. ailis ‘stöng’ og lith. íena ‘vagnstöng’ (*ei-, *oi- + r, s, l, n). Sjá æra (4).


2 or, ór fs. (ao.) † ‘frá, úr, af,…’; sbr. nno. or, fsæ. or, ur, nsæ. ur, gotn. us (uz-). Orðið kemur fyrir í ýmsum fleiri myndum eins og úr (9), ýr (7) og ör- (4). Það kemur og fyrir sem forsk. ýmist í eiginlegri eða óeiginlegri merkingu, sbr. órferð ‘úrrennsli’, órvænn og orlof; sbr. og notkun fs. sem forskeytis í öðrum germ. málum, fe. or- (-), fhþ. ur- (er-, ir-, -), fsax. ur-, or-, gotn. us-, uz-, nhþ. ur-, er-; < germ. *us, *uz, e.t.v. sk. út < *uds eða tengt lat. au- ‘burt’, fsl. u- (s.m.) og fi. ava- ‘niður’; < *u-s. Sjá úr (9), ýr (7) og ör- (4).


1 ór, órr efn. Sjá vár, vor (3).


2 ór fs. Sjá or (2).