öfugt fannst í 7 gagnasöfnum

öfugt Atviksorð, stigbreytt

öfugur Lýsingarorð

öfugur -ug; -ugt öfugt hlutfall STIGB -ri, -astur

öfugt atviksorð/atviksliður

á rangan veg

sængin snýr öfugt í rúminu

... og öfugt

og gagnstætt

þetta er gagnstætt því sem var sagt

<þessu> er öfugt farið

og gagnstætt

þetta er gagnstætt því sem var sagt


Fara í orðabók

öfugur lýsingarorð

ekki réttur, sem snýr vitlaust

við mættum manni sem gekk í öfuga átt

stelpan fór í stígvélin öfug

bíllinn er öfugur í stæðinu


Sjá 2 merkingar í orðabók

öfugt lo hvk
<flest, allt> gengur öfugt

öfugur lo
líta <hann, hana> öfugu auga
mæla ekki öfugt orð við <hann, hana>
leggja <honum, henni> öfugt orð
svara öfugum orðum
líta öfugu auga til <hans, hennar>
Sjá 8 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Hvort tveggja gengur að segja því er öfugt farið og því er öfugt varið.

Lesa grein í málfarsbanka

afturvirkur
[Læknisfræði]
samheiti aftur á bak, öfugt
[enska] retrograde

umsnúinn
[Læknisfræði]
samheiti umhverfður, öfugur
[enska] inverted

öfugt
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] vice versa

öfugur
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] inverse

öfugt
[Stjórnmálafræði]
samheiti á hinn bóginn
[enska] vice versa

öfugur, †o̢fugr l. ‘umsnúinn; rangur, skakkur; gagnstæður; afturrekinn,…’; sbr. fær. øvugur, øvigur, nno. ovug, avug, sæ. avig, avog, d. avet (sbr. fær. øvutur), fsax. abuh, avuh, fhþ. abah, abuh (nhþ. äbig, äbicht); sbr. ennfremur lat. opācus ‘skuggsæll’ (eiginl. ‘frásnúinn birtu’), fsl. opak-o, opak-y ‘aftur’ og fi. áp-āka- ‘afskekktur,…’. Sbr. af (fs.) og aftur ao. Af lo. öfugur eru leiddar sams. eins og öfuglíki h. ‘ferlíki’, öfuguggi k. ‘eitraður þjóðsagnafiskur’, öfugflíri k. ‘sandhverfa, körtuflóki’. Sjá öfga (1 og 2), öfgar og öggva.