ögn fannst í 5 gagnasöfnum

agn -ið agns; ögn bíta á agnið

ögn -in agnar; agnir ögn betra; agnar|ögn

Ögn Agnar Agnar|dóttir; Agnar|son

agn nafnorð hvorugkyn

æti sem er sett á veiðarfæri til að fiskur bíti á

fiskurinn bítur á agnið


Sjá 2 merkingar í orðabók

ögn atviksorð/atviksliður

örlítið, dálítið

hann var ögn feiminn við stelpurnar


Fara í orðabók

ögn nafnorð kvenkyn

eitthvað örlítið, smákorn, arða

áttu ögn af kaffi handa mér?

það var ekki ögn eftir af kökunni


Sjá 2 merkingar í orðabók

agn no hvk
ganga á agnið
gína við agninu
borða <matinn> upp til agna
gleypa agnið
bíta á agnið
Sjá 10 orðasambönd á Íslensku orðaneti

ögn no kvk
ögn no kvk (smáorð með sögn)
ögn ao

ögn
[Eðlisfræði]
samheiti efnisögn
[enska] particle

ögn
[Eðlisfræði]
[enska] corpuscle

aðdráttarvara kv
[Hagfræði] (í markaðsfræði)
samheiti agn, beita
[skilgreining] Vara sem er seld með tapi til að laða að viðskiptavini.
[enska] loss leader

agn hk
[Hagfræði] (í markaðsfræði)
samheiti aðdráttarvara, beita
[skilgreining] Vara sem er seld með tapi til að laða að viðskiptavini.
[enska] loss leader

beita kv
[Hagfræði] (í markaðsfræði)
samheiti aðdráttarvara, agn
[skilgreining] Vara sem er seld með tapi til að laða að viðskiptavini.
[enska] loss leader

korn
[Læknisfræði]
samheiti ögn
[skilgreining] Lítið korn.
[enska] granule,
[latína] granulum

ögn
[Læknisfræði]
samheiti eind
[enska] particle

ögn kv
[Málfræði]
samheiti fylgiorð, sagnarögn
[skilgreining] Smáorð sem mynda merkingarlega heild með sögnum og hafa ekki setningarleg einkenni forsetninga nefnast AGNIR. Agnir eru undirflokkur atviksorða.
[dæmi] Dæmi um ögn með sögn gæti verið niður í orðasambandinu að skrifa niður.
[enska] particle

agn
[Sjávarútvegsmál (pisces)] (veiðar)
[skilgreining] brögð til að fá fiskinn til að festa sig á króknum, sem höfðar til lyktarskyns, sjónar eða bragðskyns hans
[enska] lure

ögn
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] particle

ögn
[Raftækniorðasafn]
samheiti eind
[sænska] partikel,
[þýska] Teilchen,
[enska] particle

ögn
[Raftækniorðasafn]
samheiti arða
[þýska] Schwebstoffteilchen,
[enska] particulate

ögn
[Raftækniorðasafn]
[sænska] partikel,
[þýska] Teilchen,
[enska] particle

ögn
[Raftækniorðasafn]
[sænska] partikel,
[enska] particle

agn h. ‘beita; arður, fengur,…’; sbr. fær., nno., sæ. og d. agn h. Líklega sk. fi. (skrt.) ášana-m ‘matur, æti’ og e.t.v. gr. ákolos ‘matarbiti, matarleifar’. Sjá æja (1 og 2), áivangr, áfangi og jaxl og e.t.v. jótur og jútur. Af agn eru leidd no. agnhald h. og agnúi k. (< agnhnúi < *agnknúi) og so. egna (s.þ.).


1 ögn, †o̢gn kv. ‘smákorn, örsmár hlutur; hlífarblað á grasblómi; ljóskrabbategund,…’; sbr. fær. øgn kv., nno. agn kv., sæ. agn, d. avne (fsæ. aghn, fd. aghnæ), fe. egenu, ægnan, fhþ. agana, nhþ. ahne, gotn. ahana ‘axhlíf, hismi,…’; sbr. og lat. agna (< *acna) ‘ax’, lith. ašnìs ‘egg, brún; sáðspíra’, gr. ákanos ‘þistill’; af ie. *aḱ- ‘beittur, oddhvass’. Sjá agl, Agðir, agg (1), agga (1), aggur, egg (1), ögg, ögg(u)r, ögur (1--3); ath. og uggi (1) og ugga.


2 Ögn, †O̢gn kv. konunafn. Líkl. sk. Agnar(r) og Agni (s.þ.).


3 Ögn, †O̢gn kv. árheiti (í þulum); gæti verið mislestur eða ruglingur f. Ógn árh. (s.þ.), sbr. nno. árh. Ogn, Ogna. Ef orðmyndin O̢gn skyldi reynast rétt gæti hún átt skylt við so. aga ‘flóa’, sbr. nno. Agda árh. sk. ísl. aga og nno. aga ‘mora’, eða jafnvel agn.