þrátt fannst í 5 gagnasöfnum

þrár þrá; þrátt STIGB þrárri, þráastur

þrátt þrátt fyrir allt

þrár lýsingarorð

sem hefur þránað


Sjá 2 merkingar í orðabók

þrár lo (þrjóskur)
þrár lo (rammur, rotinn)

þrátt no hvk
lenda í þrátti við <hann, hana>
<þeir, þær, þau> eiga í þrátti

þrár
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti þræsinn
[enska] rancid

þræsinn
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti þrár
[enska] rancid

1 þrár l. ‘þrjóskur, þverúðugur’; sbr. fær. tráur, nno. trå í svipaðri merk., sæ. máll. trå(r) ‘iðinn, ágengur, þrjóskur’, gd. trå ‘útheldinn, ákafur’; < *þrawa- sk. þrá (1), -þrói, þrauka, þreyja og líkl. einnig þrjóta og þrýsta. Af þrár l. er leidd so. þráast ‘tregðast gegn’; sbr. og so. þráa ⊙ ‘haldast þurr’, þrái k. ‘vindbelgingur’, sbr. nno. trå l. og fær. tráur um þráatíð, langvarandi vindbelging (án sólskins og regns). Sjá þrá (2), þrái (1) og þrási og þrátt.


2 þrár l. ‘með þræslulykt, þræsinn, hálfmorkinn’; sbr. fær. tráur ‘með þræslubragði, rammur’, nno. og gd. trå (s.m.), jó. tro ‘þvalur (um föt)’, fe. ðrōh ‘með þræslubragði’; < *þranha-. Líkl. sk. lith. trẽ̢šti ‘rotna’, tra̢šà ‘áburður, saur’, kymbr. trwnc ‘hland’. Aðrir tengja lo. þrár við þrengja og þröngva. Vafasamt. Sjá þrái (2) og þrána.


þrátt ao. (16. öld) ‘oft, stöðugt’; sbr. fær. trátt (s.m.), eiginl. hvk. af þrár (1) (s.þ.).


þrátta s. ‘deila, þrætast á’. Líkl. < *þranhtōn (og so. upphaflega nafnleidd), tæpast < *þranhatōn. So. er sk. þrengja, þröngur og þröngva og þræta (2). Nno. tråtta ‘sækjast eftir, lengja eftir’ gæti heyrt hér til, en hefur a.m.k. tengst nno. no. trå ‘löngun’ og so. trå ‘sækjast eftir, þrá’. Af þrátta eru leidd no. þrátt h. og þráttan kv. ‘deila’. Sjá þræta (2).