-átta fannst í 1 gagnasafni

-átta kv. viðsk. no., t.d. í árátta, barátta, kunnátta, víðátta o.s.frv.; sbr. nno. -åtte (vedråtte, vidåtte), fær. -átta (vinátta). Viðsk. -átta er vísast dregið af so. eiga og heldur að mestu upphaflegri merk. í orðum eins og staðátta ‘fyrirbæri’, veðrátta, viðrátta ‘viðureign’ og vinátta. Sumir telja að annað viðsk. ɔ *-(h)átta, sk. haga og háttur (1), eigi hér líka hlut að, en það er vafasamt. Vafasamt er og að viðsk. lo. *-ahta- (sbr. -óttur) komi hér við sögu. Viðsk. -átta í forátta virðist afbökun úr -urt- í forurtir (s.þ.).