-býlingur fannst í 1 gagnasafni

býll l. ‘byggður, byggilegur’, einkum í samsetn.: harðbýll, þéttbýll; strjálbýlt; sbr. fær. nærbýlt; -býlingur k. í sambýlingur, sbr. fær. býlingur ‘byggð, húsaþyrping,…’. Sjá býli.