Bæn fannst í 5 gagnasöfnum

bæn Kvenkynsnafnorð

bæna Sagnorð, þátíð bændi

bæn -in bænar; bænir í guðanna bænum; taka mann til bæna; bæna|bók; bæna|gjörð

bæna bændi, bænt bæna sig

bæn nafnorð kvenkyn

auðmjúkt ákall til guðs, oft samkvæmt forskrift

<leggja málinu lið> fyrir bæn <hans>

alveg endilega

viltu gera svo vel að flýta þér

ávíta hana

<flýttu þér> í guðanna/hamingjunnar bænum

alveg endilega

viltu gera svo vel að flýta þér

ávíta hana

í öllum bænum

alveg endilega

viltu gera svo vel að flýta þér

ávíta hana

taka <hana> til bæna

alveg endilega

viltu gera svo vel að flýta þér

ávíta hana


Fara í orðabók

bæn no kvk
bæn no kvk (bón, beiðni)

1 bæn, †bœn kv. ‘bón, beiðni’; bæna s. ‘biðja’, b. sig ‘halda höndum fyrir andlit sér’; -bænn l. í auðbænn, torbænn; -bæni kv. í †þrábæni. Sjá bón.


2 Bæn, †Bœn kv. fno. bæjarnafn; sbr. nno. Bøn (Eiðsv.) < *Bō-vin af bær (1) og vin (1).