Bjálfi fannst í 5 gagnasöfnum

bjálfa Sagnorð, þátíð bjálfaði

bjálfi Karlkynsnafnorð

bjálfi -nn bjálfa; bjálfar bjálfa|háttur

bjálfi nafnorð karlkyn

vitleysingur, flón


Sjá 2 merkingar í orðabók

bjálfi no kk (heimskingi, auli)
bjálfi no kk (skinn, skinnfeldur)

bjálfi, †bjalfi k. ‘skinn, skinnfeldur; tötraflík, garmur, auli, heilsuveill, vesældarlegur maður’; pn. †Bjálfi og nafn á Grýlusyni; sbr. fær. bjálvi ‘selsbelgur, dýrahúð, skinnklæði, gamalt, slitið og vítt hlífðarfat’. Oft talið to. úr rússn. beljak ‘selur veiddur að vetrarlagi’, bel(j)ok ‘kópur’, af rússn. belyj ‘hvítur’. Vafasamt. Af bjálfi er leidd so. bjálfa sig ‘skinnklæðast’ og bjálfast ‘láta flónslega’. Sjá bjálmi.