Fúlnir fannst í 4 gagnasöfnum

fúlna Sagnorð, þátíð fúlnaði

fúlna fúlnaði, fúlnað

fúlna sagnorð

verða fúll, rotna

eggin fúlna fljótt við stofuhita

vatnið hefur fúlnað í skurðinum


Fara í orðabók

fúll l. ‘úldinn, þefillur; fýldur í skapi, önugur, þegjandalegur; slæmur, úrkomusamur (um veður)’; sbr. fær. fúlur ‘þefvondur, viðbjóðslegur, níðangalegur’, nno. fûl ‘þefillur, andstyggilegur, reiður, bitur í skapi; kynólmur (um kvendýr)’, sæ. ful ‘rotinn’, d. ful ‘úldinn; herfilegur,…’, fe. fūl ‘óhreinn, slæmur’, fhþ. fūl ‘rotinn, þefillur, slakur, latur’ (sbr. nhþ. faul), gotn. fuls ‘rotinn’. Sbr. lith. pú̄liai ‘gröftur, vilsa’. Af fúll er leidd so. fúlna ‘úldna, rotna’, sbr. sæ. fulna, sbr. og Fúlnir k. † þrælsheiti, ‘hinn þefilli’. Sjá feyja, fúi og fýla. Af lo. fúll er einnig leidd so. fúla ‘vera fýldur eða önugur’ og fúlur kv.ft. ‘fúllyndi’, sbr. og fúleyjar kv.ft.: vera í fúleyjum, fara í fúleyjar ‘vera, fara í fýlu’.