Feginn fannst í 5 gagnasöfnum

feginn fegin; fegið STIGB -nari, -nastur

feginn lýsingarorð

sem finnur til léttis

hann var feginn að hitta vin sinn aftur

þær eru fegnar að prófunum er lokið

taka <boðinu> fegins hendi

vera frelsinu feginn

vera því fegnastur að <komast burt>


Fara í orðabók

feginn lo
taka <þessu> fegins hendi
fegins hugar
fegins hendi
fegins huga

feginn l. (e.t.v. upphafl. lh.þt.) ‘glaður, ánægður (einkum í samb. við að e-ð hefur hlotnast eða gerst)’; sbr. fær. fegin, nno. fegen, sæ. máll. fägen, fäjen, fe. fægen (ne. fain), fsax. fagin, fagan. Sk. gotn. faheþs ‘gleði’, fullafahjan ‘fullnægja, geðjast e-m’ og líkl. fe. gefeon, fhþ. gifehan (st.s.) ‘gleðjast’. Af feginn er leidd so. fagna (s.þ.) og e.t.v. sk. fága, fagur og fægja. Feginn kemur líka fyrir sem orms- eða drekaheiti (í þulum). Líkl. s.o. og lo. feginn, en merk. óljós, e.t.v. ‘sá sem fagnar bráð’ e.þ.u.l.