Fríð fannst í 6 gagnasöfnum

fríður fríð; frítt fríður sýnum STIGB -ari, -astur

fríður lýsingarorð

laglegur í andliti, fallegur

<koma> með fríðu föruneyti

koma með fylgdarliði


Fara í orðabók

fríður lo
borga <leiguna> í fríðu
í fríðu

fríður lo
[Hagfræði]

Fríð kv. † konunafn (í Fjsvm.), sbr. konunafnið Fríður kv. og stuttnefnið Fríða kv.; -fríður kemur og fyrir sem viðliður kvennanafna m.a. í myndinni -ríður (sbr. Sigríður). Sjá fríður.


fríður l. ‘fallegur, †góður’; að borga í fríðu eða fríðum peningi ɔ í kvikfé, góðum gjaldeyri, út í hönd; sbr. fær. fríður, nno. frid, gsæ. frid, fe. frīd-hengest ‘fallegur hestur’. Upphafl. merk. e.t.v. ‘elskaður, ánægður’, sbr. og afleiddar so. eins og ísl. fríða ‘fegra, †elska’, gotn. freidjan ‘vernda, hlífa’, fhþ. frīten ‘annast, dekra við’. Af fríður er og leidd so. fríkka, fríðka, sbr. fær. fríðka (s.m.), nno. fridkast, frikkast ‘líta betur út, hressast’, og no. fríðindi h.ft. ‘hlunnindi, forréttindi’. Sumir ætla þó að fríður peningur, borga í fríðu og fríðindi séu af öðrum toga og sk. gr. peráō, fír. renim ‘sel’, lith. perkù ‘kaupi’. Tæpast rétt. Sjá fría, frjá, Fríð, friður, Frigg, fritt og frændi.