Fulla fannst í 6 gagnasöfnum

full Hvorugkynsnafnorð

fullur Lýsingarorð

full -ið fulls; full drekka full brúðhjónanna

fullur full; fullt fullur fjandskapur; fullt verð STIGB fyllri, fyllstur

full nafnorð hvorugkyn

skál sem er drukkin til heilla e-m

drekka full <forsetans>


Fara í orðabók

fullur lýsingarorð

með miklu magni af e-u í

kassi fullur af bókum

full kanna af vatni

harði diskurinn er fullur


Sjá 4 merkingar í orðabók

fullur lo
fullur lo (drukkinn)

Sagt er af fullum krafti og í fullu fjöri, hins vegar ekki „í fullum krafti“.

Lesa grein í málfarsbanka

1 full h. ‘skál, minni; †bikar, drykkjarílát; öl í horni’; sbr. fe. ful(l) ‘bikar’. Uppruni umdeildur; e.t.v. nafngert hvk. af lo. fullur og upphafl. merk. þá ‘fullt drykkjarker’, sbr. full (2). Aðrir ætla að ílátsmerkingin sé upphaflegri og orðið sé sk. lat. pelvis ‘skál’, gr. pélla, og hugsanlega fi. pārī ‘mjólkurskjóla’ og e.t.v. í ætt við fell, fjall ‘húð’. Vafasamt.


2 full h. (nísl.) ‘fylling tungls, fullt tungl’: í fullið ‘í fyllinguna’ (ɔ tunglsins); nafngert hvk. af lo. fullur (s.þ.).


3 full- forliður í herðandi merk. ‘fullkomlega, al-: fullhraustur; nægilega: fullgóður; of: fullmikill’. Sjá fullur.


fullur l. ‘sem tekur ekki meira, (barma)fylltur; saddur; drukkinn; alger, afdráttarlaus,…’; sbr. fær. fullur, nno. og sæ. full, d. fuld, fe. ful(l), ne. full, fhþ. fol (nhþ. voll), gotn. fulls; < frgerm. *fulna-, ie. *pl̥̄no- (*pl̥H1no-); sbr. lith. pìlnas, fsl. plŭnŭ, fír. lán; fi. pūrṇá- (og e.t.v. prāṇa) og lat. plēnus (s.m.). Sbr. ennfremur lat. pleō, gr. pímplēmi ‘ég fylli’, lith. pilù ‘eys’. Af ie. *pel(ǝ)- (*plē-), sbr. fjöl (2), fjöldi, fólk og e.t.v. flóa (1) og fljóta. Af fullur er leidd so. að fullna ‘fullkomnast,…’, sbr. nno. fullna (s.m.) og fær. fuln, til fulnar ‘til hlítar’, gotn. fullnan ‘fullnast’. Líkl. er gyðjuheitið Fulla sbr. fþ. Volla af þessum sama toga og merkir e.t.v. þá sem veitir fullnað eða allsnægtir. Sjá fylla.