Gallar fannst í 6 gagnasöfnum

galla Sagnorð, þátíð gallaði

Galli Karlkynsnafnorð

galli Karlkynsnafnorð

galla gallaði, gallað galla sig (upp)

galli 1 -nn galla; gallar galla|leysi

galli 2 -nn galla; gallar galla|efni; galla|föt

Galli -nn Galla; Gallar Galla|stríðin (sjá § 1.2.3.1 í Ritreglum)

galla sagnorð

fallstjórn: þolfall

klæðast ákveðnum fötum

hún gallaði sig í regnkápu

galla sig upp

fá sér föt


Fara í orðabók

galli nafnorð karlkyn

annmarki, ágalli, brestur

sá galli er á gjöf Njarðar að <búðin er lokuð>

ókosturinn er sá að verslunin er lokuð


Fara í orðabók

galli nafnorð karlkyn

buxur og bolflík í einu lagi, samfestingur

rennilásinn á gallanum var bilaður


Sjá 2 merkingar í orðabók

Galli nafnorð karlkyn
gamalt

íbúi Gallíu, hins rómverska skattlands sem náði yfir núverandi Frakkland o.v.


Fara í orðabók

galli no kk (veila)
galli no kk (flík)

veila
[Eðlisfræði]
samheiti galli
[enska] defect

veila kv
[Hagfræði]
samheiti annmarki, galli
[enska] flaw

annmarki kk
[Hagfræði]
samheiti galli, veila
[enska] flaw

galli kk
[Hagfræði]
samheiti annmarki, veila
[enska] flaw

galli
[Læknisfræði]
[enska] defect,
[latína] defectus

galli
[Málmiðnaður]
samheiti bilun
[enska] trouble,
[sænska] fel,
[þýska] Fehler

galli
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti bilun
[enska] fault

galli kk
[Tölvuorðasafnið]
[skilgreining] Óeðlilegt ástand sem getur dregið úr eða komið í veg fyrir getu búnaðar til þess að starfa eins og til er ætlast.
[enska] fault

ágalli
[Lögfræðiorðasafnið]
samheiti galli
[skilgreining] Annmarki á vöru sem er þess eðlis að hún getur valdið tjóni á mönnum eða munum við venjulega notkun.
[skýring] Þá reynir á reglur um skaðsemisábyrgð, sbr. lög um skaðsemisábyrgð 25/1991. galli.

galli
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Það að gæði hlutbundinnar greiðslu, þeirrar er skuldari vill reiða fram gagn­vart kröfuhafa, eru ekki í samræmi við réttmætar væntingar kröfuhafans.
[skýring] Getur þá hvort held­ur sem er verið að a) greiðslan hafi ekki þá eiginleika eða þau einkenni sem hún átti beinlínis að hafa skv. viðkomandi samningi (annaðhvort eftir orðalagi samningsins eða því sem ætla má að aðilar hafi haft í huga við samningsgerðina), eða b) að greiðslan hafi ekki þau einkenni eða eiginleika sem almennt má ætla að efndaframlög af sömu tegund hafi. G. birtist með mismunandi móti eftir því hvers eðlis greiðsluandlagið er (gölluð vara, gallað verk, gallað leiguandlag). Með „gæðum" er hér ekki einvörðungu átt við hina algengustu merkingu þess orðs („kvalitet") heldur verður magn („kvantitet") einnig að vera fullnægjandi miðað við efni kröfunnar, sé greiðslan á annað borð mælanleg með magntölum. Kröfuhafa sem boðin er gölluð greiðsla af hálfu skuldarans standa að jafnaði til boða ýmis vanefndaúrræði vegna gallans. Sjá einnig eiginleikar söluhlutar.

galli
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Það að fasteign stenst ekki þær kröfur um gæði, búnað og annað, sem leiðir af kaupsamningi eða lögum, eða hún hentar ekki til þeirra almennu og sérstöku afnota sem seljanda mátti vera kunnugt um og kaupandi gat ætlast til, enda eigi ekki við lögbundnar takmarkanir á gallahugtakinu.
[skýring] G. miðast almennt við ástand fasteignar við afhendingu.

2 gall h., galli k. ‘annmarki, skemmd’; sbr. fsæ. og d. galle ‘ágalli, skemmd, sársauki’, fe. gealla ‘nuddsár, afrifa’, holl. gal ‘húðsjúkdómur’, mhþ. galle ‘bólga’ (sum vgerm. orðin a.m.k. virðast hafa blandast latn. to. galla, sjá gal(l)epli). Frekari ættfærsla er óviss, en e.t.v. er orðið sk. lith. žalà ‘skemmd, áverki’, lrússn. zolok ‘viðkvæmur blettur á sári’, rússn. na-zóla ‘gremja, hugarangur’ og fír. galar ‘sjúkleiki, hryggð’. Orðsift þessi er tæpast tengd gr. khaláō ‘gef eftir, slakna, losna’; fremur mætti hugsa sér tengsl við ie. rót *ǵhel- ‘skera’, sbr. merkingartilbrigði sumra orðanna og ísl. orð eins og ljóður og brestur, þótt hljóðfar einstakra orðmynda, t.d. fír. galar, mæli heldur gegn því.


-gall h., -gáll, -galli k. (17. öld) í samsetn. eins og hafgall, heiðargall h., hafgalli k. ‘regnbogabútur við sjónarrönd’. To. ættað úr lat. galla ‘gallepli’, sbr. ít. galla ‘bólguhnúður,…’, þ. galle ‘bólguhnúður, hégeitill, gróðurlaus blettur á akri, ljós blettur á himni’, sbr. windgalle (s.m.). Sjá gal(l)epli.


1 galli k. ‘annmarki’. Sjá gall (2).


2 galli (frb. gal-li) k. (nísl.) ‘vinnufatnaður, samfestingur; veislu- eða samkvæmisföt’. To. úr d. galla ‘hátíðar- eða viðhafnarbúningur’, < róm. málum, sbr. fr., ít. og sp. gala (s.m.), e.t.v. < arab. chil’a ‘viðhafnarklæði, hátíðarsýning’. Af galli er leidd so. að galla (sig) ‘klæðast vinnu- eða viðhafnarfötum’.


3 Galli (frb. gal-li) k., ft. Gallar rómverskt (latneskt) nafn á Keltum eða íbúum Gallíu; Gallía kv. ‘Pósléttan (G. cisalpīna); Frakkland og Belgía (G. transalpīna)’. Orðið er e.t.v. upphafl. af keltn. toga, heiti á einhverjum keltn. þjóðflokki og merkir e.t.v. hina hraustu eða voldugu, sbr. ír. gal ‘hreysti’, kymbr. gallu ‘geta, vera fær um’, lith. galiù, galė̕ti (s.m.).