Gjafar fannst í 7 gagnasöfnum

gjöf -in gjafar; gjafir gjaf|verð; gjafa|brauð

gjöf nafnorð kvenkyn

það sem gefið er

hann fékk margar góðar gjafir

fá <hring> að gjöf


Fara í orðabók

gjöf no kvk (það sem gefið er)
gjöf no kvk (fóðurgjöf, fóðurskammtur)

Rétt er að segja leysa einhvern út með gjöfum.

Lesa grein í málfarsbanka

gjöf
[Endurskoðun]
[enska] donation

gjöf
[Læknisfræði]
[skilgreining] Útdeiling lyfja eða næringargjöf um slöngu.
[enska] administration

gjöf
[Upplýsingafræði]
[enska] gift

gjöf kv
[Upplýsingafræði]
samheiti bókagjöf
[norskt bókmál] gave,
[enska] donation,
[þýska] Zuwendung,
[sænska] donation,
[franska] don,
[hollenska] schenking,
[danska] gave

gjafi k. ‘gefandi’, einkum í samsetn.; gjafari k. (s.m.); gjafa kv. † ‘sú sem gefur’; Gjaf- forliður í mannanöfnum, sbr. Gjafar(r) (< *geƀa-har(j)iʀ), Gjaflaug og Gjafvald(u)r. Sjá gefa og gjöf.


gjöf, †gjo̢f kv. ‘það sem gefið er; fóður eða fóðrun húsdýra; heygeil sem gefið er úr; †gjaforð’; sbr. nno. gjæv, gjov, gjøv, sæ. máll. gev, gjäv, fd. gæv (frnorr. rúnar. gibu), fe. giefu, gifu, fhþ. geba, gotn. giba, fsax. geba ‘e-ð sem gefið er’, < *geƀō. Af gjöf er leitt lo. gjöfull ‘gjafmildur’, sbr. fe. gioful ‘örlátur, náðugur’; gjo̢fli kv. † ‘örlæti’; gjöft kv. ‘gjöf, fóðrun’, sbr. nno. gjæft ‘gjöf, fóðurskammtur’, e.t.v. fremur blendingsmynd úr gjöf og gift en < *geftō. Sjá gefa, gáfa, gift, gæfa og göfugur.