Glaumvarr fannst í 1 gagnasafni

glaumur k. ‘kátína, gleði; háreysti, kliður’; sbr. fær. gleimur (fyrir *gleymur) ‘kæti, gleðskapur’, nno. gløym, fsæ. glømber (s.m.), fe. gléam ‘kátína’, fsl. glumŭ ‘gaman, glens, leikur’. Líkl. af sömu rót (germ. *gleu-, ie. *ǵhleu- ‘lýsa, skína’) og glý og gluggi, sbr. einnig lith. glaudas ‘lystisemd, skemmtun’. Upphafl. merk. þá ‘glens’ eða ‘gleði’. Aðrir ætla að orðið sé sk. glymja og glam, en það er ólíklegt bæði af merkingar- og hljóðfarslegum ástæðum. Glaumur k. kemur líka fyrir sem hests- og jötunsheiti og af orðinu eru leidd eiginnöfn eins og Glaum(v)arr (jötunsheiti) og Glaumvör kv. Sjá gleyma.