Sína fannst í 6 gagnasöfnum

Sína Kvennafn

sinn Afturbeygt eignarfornafn

sinn 1 -ið sinns; sinn eitt sinn; einu sinni; mörgum sinnum

sinn 2 sín; sitt

sinn nafnorð hvorugkyn

það þegar e-ð á sér stað, skipti

í <fyrsta, annað, þriðja> sinn

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<þetta verður óbreytt> að sinni

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<fara á tónleika> einstöku sinnum

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<gera þetta> einu sinni

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<þessu var...> eitt sinn <...þannig háttað>

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<fara í göngutúr> endrum og sinnum

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<verða að bíða> enn um sinn

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<skólinn er þar til húsa> fyrst um sinn

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<við höfum hist> stöku sinnum

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<fresta framkvæmdum> um sinn

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft

<þetta gerðist> <fjórum> sinnum

... þangað til annað verður ákveðið

fara af og til á tónleika

... í eitt skipti

þetta gerðist í fjögur skipti

fresta þeim um dálítinn tíma

við höfum hist í fáein skipti

verða að bíða dálítið lengur

þetta var þannig áður fyrr

... til að byrja með

... ekki mjög oft


Fara í orðabók

sinn no hvk
um sinns sakir



nf. Hún er alveg eins og pabbi hennar (ekki: „hún er alveg eins og pabbi sinn“).
þf. Hún minnir á pabba sinn.
þgf. Hún er lík pabba sínum.
ef. Hún er eftirmynd pabba síns.


Lesa grein í málfarsbanka


Orðin hver og sinn eiga ekki að beygjast saman. Bræðurnir komu hver á sínum bílnum (ekki: „bræðurnir komu á sitthvorum bílnum“). Börnin hlupu sitt í hverja áttina (ekki: „börnin hlupu í sitthvora áttina“).

Lesa grein í málfarsbanka


Orðin hvor og sinn eiga ekki að beygjast saman. Bræðurnir komu hvor á sínum bílnum (ekki: „bræðurnir komu á sitthvorum bílnum“). Börnin hlupu sitt í hvora áttina (ekki: „börnin hlupu í sitthvora áttina“).

Lesa grein í málfarsbanka

1 sinn h. ‘skipti, tími e-s atburðar, einstaks eða endurtekins; †ferð, ferðalag’; sbr. fær. og nno. sinn ‘(tiltekið) skipti, stund’, fsæ. sin (s.m.), sbr. og sæ. máll. sinn, sæ. någon-sin og sinom (ɔ nokkrum sinnum), d. nogensinde, fd. sinni h. (k.) ‘skipti’. Sbr. ennfremur fe. sīð (< *sinþa-) k. ‘skipti, ferð, vegur’, fsax. sīth ‘vegur, stefna’, fhþ. sind (s.m.) og gotn. sinþ (aðeins í þgf. sinþa) ‘skipti’. Upphafl. merk. germ. *senþa- er vísast ‘ferð, ferðalag’, sbr. og fír. sét ‘vegur’ (< ie. *sento-), af ie. *sent- ‘stefna í tiltekna átt, ganga, fara’, sbr. lat. sentīre ‘finna, skynja’ og lith. sintė̕ti ‘hugsa’. Af sinn ‘skipti; ferð’ er leidd so. sinna ‘ferðast; (einnig) fylgja, liðsinna’, sbr. fe. sīðian, fsax. sīþōn og fhþ. sindōn ‘fara, ferðast,…’. Sjá senda (2), sinni (1 og 2) og sinnir; ath. einnig sinna og sinni (3).


2 sinn efn. ‘hans, hennar, þess, þeirra, eiginn’; sbr. fær. sín, nno., sæ. og d. sin, fe. sīn, fsax. og fhþ. sīn, gotn. seins; < *sīna-z, ie. *sei-no- myndað með n-viðsk. af tf. abfn.-stofnsins *se-, *su̯e- í sig (3), sér og sín (s.þ.).