aða fannst í 6 gagnasöfnum

aða -n öðu; öður, ef. ft. aðna öðu|skel

aða nafnorð kvenkyn

tegund skeldýrs


Fara í orðabók

aða
[Sjávarútvegsmál (pisces)]
[enska] horse mussel,
[danska] hestemusling,
[þýska] Große Miesmuschel,
[franska] moule appât

aða
[Sjávardýr]
[norskt bókmál] agnskjell,
[enska] horse mussel,
[danska] hestemusling,
[franska] moule appât,
[latína] Modiolus modiolus,
[þýska] Große Miesmuschel

aða, öðuskel kv. (17. öld) ‘skel af kræklingsætt (modiola modiolus)’; sk. nísl. öðlingur ‘sælindýr af kræklingsætt (modiola phaseolina)’ og fær. øða, nno. odskjel ‘öðuskel’ og fær. øðulingur ‘kræklingur (modiolaria nigra)’; aða er e.t.v. í ætt við eðja og nafngiftin af því dregin að skeldýr þessi fundust helst á sandleirum, sbr. að sitja eins og aða í leiru, sbr. og so. aðast. Önnur skyld orð væru þá d. ajle ‘for’, mlþ. ad(d)ele, fe. adul ‘óhreinindi’. Ættartengsl þessarar orðsiftar eru að öðru leyti óljós. Sjá aðast, eðja og öðlingur (2); (aða e.t.v. stytting úr öðuskel).