aðleiðsla fannst í 4 gagnasöfnum

aðleiðsla -n -leiðslu; -leiðslur, ef. ft. -leiðslna aðleiðslu|sönnun

aðleiðsla nafnorð kvenkyn heimspeki

ályktunaraðferð þar sem almenn regla er dregin af einstökum tilvikum, tilleiðsla


Fara í orðabók

aðleiðsla
[Eðlisfræði]
[enska] induction

aðleiðsla
[Endurskoðun]
[enska] inductive reasoning

aðleiðsla kv
[Hagfræði]
[enska] induction

aðleiðsla
[Læknisfræði]
samheiti aðleiðsluaðferð
[enska] induction

aðleiðsla
[Læknisfræði]
[enska] induction,
[latína] inductio

aðleiðsla
[Landafræði] (4.0)
[skýring] sú aðferð að leiða almennar reglur af einstökum dæmum eða staðreyndum
[enska] induction

aðleiðsla kv
[Stjórnmálafræði]
[enska] inductive reasoning

aðleiðsla kv
[Uppeldis- og sálarfræði]
[skilgreining] ályktunaraðferð, sem telur, að það sem satt er um tiltekinn fjölda einstaklinga í flokki, sé satt um flokkinn allan, eða það sem er satt í mörg skipti, sem á er reynt, muni alltaf vera satt, þegar eins stendur á
[enska] induction

aðleiðsla
[Faraldsfræði]
[enska] induction

aðleiðsla kv
[Tölvuorðasafnið]
[skilgreining] Ályktun sem hefst með tilteknum staðreyndum og lýkur með almennum tilgátum.
[enska] induction

aðleiðsla
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Ályktunaraðferð þar sem dregin er ályktun um hið almenna útfrá hinu einstaka.

aðleiðsla
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Rökfærsla þar sem niðurstaðan er líkleg en ekki fullkomlega örugg í ljósi forsendna.
[skýring] Hins vegar afleiðsla.