afar fannst í 5 gagnasöfnum

afar afar stór; afar vel; afar|kuldi (sjá § 2.2 í Ritreglum)

afi -nn afa; afar

afar atviksorð/atviksliður

til áherslu: mjög

búðarmaðurinn var afar kurteis

ég veit afar lítið um þetta

myndin er afar vel teiknuð


Fara í orðabók

afi nafnorð karlkyn

faðir móður e-s, faðir föður e-s


Fara í orðabók

afar ao. ‘mjög’, einnig forskeyti afar-, sbr. afarkostir; líklega sama orð og gotn. afar ‘á eftir, síðar’, fhþ. avar, abur ‘aftur’, sbr. nísl. afur- (< *afr-) sem notað er sem forskeyti í líkri merk. og afar- (afuryrði, afurnagandi) og af- (2) sem stundum er haft í herðandi merkingu, t.d. afkostir s.s. afarkostir, afgamall ‘mjög gamall’; afar sýnist vera einsk. miðstig af fs. eða ao. af, sbr. fi. ápara- ‘aftari, síðari’. Aðrir telja að afar sé sk. gotn. abrs ‘sterkur’. Sjá afr (2).


1 afi k. ‘föður- eða móðurfaðir’; sbr. fær. avi, abbi, gotn. awo ‘amma’; sk. lat. avus ‘afi’, avia ‘amma’, avunculus ‘móðurbróðir’, lith. avýnas, fsl. ujĭ (s.m.); sbr. einnig fhþ. ōheim, fe. éam (< *awahaima-) ‘móður- eða föðurbróðir’. Sjá ái og ánasótt.


2 afi k. † ‘maður, karlmaður’; sbr. gotn. aba ‘eiginmaður’; líklega sk. afl, æfur og lat. opus ‘verk’. Sjá afl (1 og 2).