afbrigði fannst í 5 gagnasöfnum

afbrigði -ð -brigðis; -brigði

afbrigði nafnorð hvorugkyn

gerð af e-u (dýri, plöntu, handriti) sem hefur dálítil séreinkenni

vera með afbrigðum <skemmtilegur>

vera einstaklega ...

vera mjög góður námsmaður

vera <námsmaður> með afbrigðum

vera einstaklega ...

vera mjög góður námsmaður


Fara í orðabók

afbrigði
[Eðlisfræði]
[enska] anomaly

afbrigði
[Læknisfræði]
samheiti stofn
[skýring] Undirgrein tegundar.
[enska] variety

afbrigði
[Læknisfræði]
[enska] variant

afbrigði
[Læknisfræði]
samheiti frábrigði
[enska] abnormality

afbrigði
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] variation

afbrigði
[Umhverfisorð (albert s. sigurðsson)]
[skilgreining] Samheiti yfir plöntur sem allar eru af sömu eða svipaðri arfgerð. Þetta geta verið afkomendur eftir kynjaða víxlun (dæmi: Bintje og Premiére) eða afkomendur kartaflna sem hafa verið lengi í ræktun (dæmi: Rauðar íslenskar og Gullauga).

afbrigði hk
[Uppeldis- og sálarfræði]
[skilgreining] mjög mikið frávik frá tilteknu viðmiði, staðli eða meðaltali
[skýring] Einkum haft um sjúkleg eða óæskileg frávik
[enska] abnormality

afbrigði hk
[Uppeldis- og sálarfræði]
[skilgreining] það sem er afbrigðilegt
[enska] abnormality

afbrigði
[Erfðafræði]
[enska] variety

frábrigði hk
[Læknisfræði]
samheiti afbrigði, afbrigðileiki
[skilgreining] Breyting í frumugerð, gjarnan í líkingu við frumugerð illkynja æxla.
[skýring] Einkum notað í frumumeinafræði (cytology) og vefjameinafræði (histopathology).
[enska] atypia