afréttur fannst í 7 gagnasöfnum

afréttur -inn -réttar; -réttir afréttar|ganga; afréttar|lönd

afréttur nafnorð karlkyn

haglendi upp til heiða þar sem búfé margra jarða gengur í sumarhögum, afrétt


Fara í orðabók

Orðið afrétt er kvenkynsorð. Norðlensk málvenja um sumarbeitiland, t.d. Hofstaðaafrétt. Samsvarandi orð sunnanlands er í karlkyni, afréttur, t.d. Hrunamannaafréttur. Orðið rétt (fjárrétt, hestarétt) er í kvenkyni um allt land.

Lesa grein í málfarsbanka

afréttur
[Læknisfræði]
[enska] reduced

bithagi
[Landafræði] (1.2.c)
samheiti afréttur, graslendi
[enska] range

afréttur
[Umhverfisorð (albert s. sigurðsson)]
[skilgreining] Afréttur er landssvæði utan byggðar sem að staðaldri hefur verið notað til sumarbeitar fyrir búfé. Tengd hugtök: Þjóðlenda, eignarland, búfé, hálendið
[enska] grazing pasture

af-ráð h. † ‘gjald; tjón’; sbr. gjalda a.; < *aƀraiða (ai > í áherslulitlu atkvæði), leitt af so. *aƀ-raiðian ‘gjalda, reiða af hendi’. Sjá reiða (2) og greiða; ath. afhroð h. Af afráð er leitt aukn. †afráðskollr eiginl. ‘sá sem veldur tjóni’. -raki k. † konungs- eða höfðingjaheiti (í þulum). Uppruni óviss, e.t.v. tengt afrek (s.þ.). -rek h. ‘dáð, frægðarverk’; sbr. fær., nno. avreks-; leitt af so. *aƀwrekan ‘reka (vinna) ötullega’ e.þ.h.; sbr. svipaða merkingarþróun í afdrif. Sjá reka (2); ath. afraki. -rétt kv., afréttur k. ‘heiðaland, sumarhagar sauðfjár’, < *aƀwrehti- af so. *aƀwrekan ‘reka á brott’ e.þ.u.l. Sjá rétt og reka (2).