aftót fannst í 2 gagnasöfnum

†af-tígr k.: bjóða lífs aftíg ɔ dauða. Vafaorð; gæti ‒ ef rétt reynist ‒ verið dregið af so. *aftīhan sk. tjá (2) (< *tīhan), sbr. fe. oftéon ‘taka burt, svipta, synja um’, þar sem so. *aftīhan og *aftiuhan virðast hafa blandast saman. E.t.v. fremur to. úr fe. oftige (oftyge) ‘synjun (um að láta af hendi)’. -tót h. (17. öld) ‘fánýti, úrþvætti’, eiginl. ‘það sem tætt er af, úrkast’; sbr. ótót og tæta.