akkast fannst í 2 gagnasöfnum

akka Sagnorð, þátíð akkaði

1 akka kv. † ‘ör’; e.t.v. < *ankōn, sk. ökkli og ekkja (2) ‘hæll’ og e.t.v. akkur (2), sbr. fhþ. enka ‘fótleggur, beinpípa’, mhþ. anke ‘ökklaliður’, fi. áṅga-m ‘liður’, aṅgúli-ḥ ‘fingur, tá’, lat. angulus ‘horn, krókur’. Sé ættfærslan rétt, er í nafngiftinni tekið mið af beinoddi eða lögun örvarinnar. Sjá ekkja (2) og ökkli.


2 akka s. (17. öld) ‘hrúga, draga saman’: a. niður fönn ‘snjóa’, a. að sér, a. e-u saman; akkdrift kv. ‘skafl’; snjóakk h. ‘mikil fannkoma’; akkast s. ‘dragnast, silast: a. úr sporunum, a. til að gera e-ð; aflagast, epjast (um skó), mistogna (um skinn)’. Uppruni ekki fullljós, en e.t.v. einsk. herslumynd af so. aka, sbr. akast saman s.s. akkast saman. Sjá aka og ekkja (3); ath. arka (2).