annars fannst í 6 gagnasöfnum

Annar Karlmannsnafn

annar Lýsingarorð, raðtala

annar Óákveðið fornafn

Annarr Karlmannsnafn

annar önnur; annað annar tveggja; annar þeirra meiddist; annan í páskum (sjá § 14.3 í Ritreglum)

annars annars kem ég ekki

annar raðtala

númer tvö í röð

annar í hvítasunnu

fugl nr. tvö að algengi

málfræðileg persóna sem á við fornafnið 'þú' eða 'þið'

annar í jólum

fugl nr. tvö að algengi

málfræðileg persóna sem á við fornafnið 'þú' eða 'þið'

annar í páskum

fugl nr. tvö að algengi

málfræðileg persóna sem á við fornafnið 'þú' eða 'þið'

annar <algengasti> <fuglinn>

fugl nr. tvö að algengi

málfræðileg persóna sem á við fornafnið 'þú' eða 'þið'

önnur persóna

fugl nr. tvö að algengi

málfræðileg persóna sem á við fornafnið 'þú' eða 'þið'


Fara í orðabók

annar fornafn
um tvo eða tvennt, hliðstætt, nafnorðið (oftast) með greini

einn af tveimur

annar handleggurinn reyndist vera brotinn

þau keyptu bara miða aðra leiðina

hann var með hring í öðru eyranu

ég var í skóla með öðrum tvíburanna

annar ... hinn

(í umtali um tvo eða samanburði milli tveggja)


Sjá 4 merkingar í orðabók

annars atviksorð/atviksliður

að öðrum kosti

komdu strax, annars færðu enga köku


Sjá 3 merkingar í orðabók

annar to

annars ao (að öðru leyti)

Hægt er að setja fram tvær reglur um endingar raðtalna.

1) Raðtöluending kemur aldrei á fleiri en tvo liði tölu: 56. (fimmtugasti og sjötti), 108. (hundraðasti og áttundi), 267. (tvöhundruð sextugasti og sjöundi), 2019. (tvöþúsundasti og nítjándi), 5315. (fimmþúsund þrjúhundruðasti og fimmtándi), 6471. (sexþúsund fjögurhundruð sjötugasti og fyrsti).

2) Endi tala á heilum tug er það eini liður tölunnar sem fær raðtöluendingu: 120. (hundrað og tuttugasti), 1530. (eittþúsund fimmhundruð og þrítugasti), 2070. (tvöþúsund og sjötugasti).

Lesa grein í málfarsbanka


Annar hver, önnur hver, annað hvert. Þau fara þangað aðra hverja helgi, þ.e. að jafnaði 26 helgar á ári.

Lesa grein í málfarsbanka


Annar hvor, önnur hvor, annað hvort merkir: Annar (önnur, annað) af tveimur. Þau fara þangað aðra hvora helgina, annaðhvort þá næstu eða þá þarnæstu.

Lesa grein í málfarsbanka


Orðin hver og annar eiga ekki að beygjast saman. Orðið hver á að standa í sama falli og gerandinn (venjulega í nefnifalli) en annar stendur nær aldrei í nefnifalli. Þeir ásökuðu hver annan (ekki: „hvern annan „). Þeir horfðu hver á annan (ekki: „á hvern annan“). Þeir ógnuðu hver öðrum (ekki „hverjum öðrum“). Þeir stálu hver frá öðrum (ekki: „frá hverjum öðrum). Þeir söknuðu hver annars (ekki: „hvers annars“). Þeir óku hver til annars (ekki: „til hvers annars“). Þeir girntust eigur hver annars (ekki „hvers annars“). Þær stríddu hver annarri (ekki: „hverri annarri“). Þetta fer ekki á milli mála í föstum orðasamböndum. Þeir töluðu hver í kapp við annan. Þeir ultu hver um annan þveran.
Hver og annar eru í fleirtölu ef þau vísa til orða í fleirtölu eða til fleirtöluorða. Íslendingar, Færeyingar og Grænlendingar hjálpa hverjir öðrum.

Stundum er gerandinn ekki í nefnifalli, þá fylgir hver gerandanum eigi að síður. Siggu, Jónu og Gunnu dreymir hverja aðra. Siggu, Jónu og Gunnu þykir vænt hverri um aðra. Sagan fjallaði um róg frambjóðendanna hvers um annan.

Lesa grein í málfarsbanka


Orðin hvor og annar eiga ekki að beygjast saman. Orðið hvor á að standa í sama falli og gerandinn (venjulega í nefnifalli) en annar stendur nær aldrei í nefnifalli. Þeir ásökuðu hvor annan (ekki: „hvorn annan „). Þeir horfðu hvor á annan (ekki: „á hvorn annan“). Þeir ógnuðu hvor öðrum (ekki: „hvorum öðrum“). Þeir stálu hvor frá öðrum (ekki: „frá hvorum öðrum). Þeir söknuðu hvor annars (ekki: „hvors annars“). Þeir óku hvor til annars (ekki: „til hvors annars“). Þeir girntust eigur hvor annars (ekki: „hvors annars“). Þær stríddu hvor annarri (ekki: „hvorri annarri“). Þetta fer ekki á milli mála í föstum orðasamböndum. Þeir töluðu hvor í kapp við annan. Þeir ultu hvor um annan þveran.
Hvor og annar eru í fleirtölu ef þau vísa til orða í fleirtölu eða til fleirtöluorða. Íslendingar og Grænlendingar hjálpa hvorir öðrum.

Stundum er gerandinn ekki í nefnifalli, þá fylgir hvor gerandanum eigi að síður. Siggu og Gunnu dreymir hvora aðra. Siggu og Gunnu þykir vænt hvorri um aðra. Sagan fjallaði um róg frambjóðendanna tveggja hvors um annan.

Lesa grein í málfarsbanka


Rétt er að segja á annan tug manna, ekki „á annan tug menn“. Sömuleiðis á annað hundrað manna, á annað þúsund manna og á aðra milljón manna.

Lesa grein í málfarsbanka


Það tíðkast ekki í íslensku að blanda saman tölustöfum og bókstöfum við ritun töluorða. Það ætti því að skrifa tvisvar og þrisvar en ekki „2svar“ og „3svar“ og skrifa skal tveggja, þriggja og fjögurra en ekki „2ja“, „3ja“ og „4ra“.

Það er ekki heldur íslensk ritvenja að blanda saman tölustöfum og bókstöfum við ritun á raðtölum eins og tíðkast í ensku. Frekar en að skrifa: „1sti, 2nnar, 3ji, 4ði, 5ti“ o.s.frv. ætti annaðhvort að skrifa með bókstöfum eingöngu: fyrsti, annar, þriðji, fjórði, fimmti, eða tölustöfum og punkti: 1., 2., 3., 4., 5..

Lesa grein í málfarsbanka

annar, †annarr fn., raðtala; sbr. fær. annar, nno. og sæ. annan, d. anden, fe. ōðer, fhþ. andar, gotn. anþar (< germ. *anþaraz), sbr. fi. ántara-, lith. añtras (s.m.). Myndað með -tero-viðskeyti af fn.-stofninum *an- ‘annar’, sbr. fsl. onŭ ‘hinn’, fi. anyá- ‘annar’.