ars fannst í 3 gagnasöfnum

ar -ið ars; ör

1 ar, ⊙ár h. (17. öld) ‘rykkorn í sólargeisla’; e.t.v. sk. hjaltl. ar ‘smáhreyfing, smákorn’, ar ‘hreyfast mjög hægt’, nno. arra ‘titra, kvika, dragnast áfram’ og af sömu rót (ie. *er-) og lo. ern og ör (3) og so. arka (2), arla og e.t.v. örla (s.þ.). Víxlmyndin ár, sem bregður aðeins fyrir, er tæpast upphafleg, heldur er lengingin (a > á í framstöðu) síðar til komin. Af ar er dregið no. aragrúi k. ‘mikill fjöldi’; (ar, ár tæpast < germ. *arha- sk. fi. árcati ‘skín,…’ og arká- ‘geisli,…’).


2 ar h. ⊙ ‘ör, far eða ummerki eftir sár’. Sjá ör (2). E.t.v. to. úr d. ar (s.m.).


3 ar h. (19. öld) ‘flatarmálseining, 100 m2’. To. ættað úr lat. ārea. Sjá ari (2).


ars k. † ‘rass, bakhluti, sitjandi’; eiginl. s.o. og rass, (hljóðavíxlanin einsk. skrauthvörf); sbr. fær. arsur, nno. ars, rass, fsæ. og d. ars, fe. ears, fhþ. ars, sk. gr. órros (< *ors-) ‘rófubein’, arm. oṙ ‘rass’, fír. err ‘hali, oddur’ (hljsk.). E.t.v. af ie. rót *er- ‘rísa, hreyfast,…’, sbr. fi. r̥ṣvá- l. ‘hár’, gr. óros ‘fjall, tindur’. Sjá rass.