artast fannst í 4 gagnasöfnum

arta Sagnorð, þátíð artaði

arta 1 -n örtu; örtur, ef. ft. artna

arta 2 artaði, artað arta sig vel/illa

artast artaðist, artast

arta
[Læknisfræði] (hsf.)
[skilgreining] Langvarandi bólgusjúkdómur í hársekkjum og fitukirtlum húðar.
[skýring] Hefur í för með sér fitunabba, bólgunabba, graftarnabba, bólguhnúða, blöðrumein og örmyndun með holum eða ofvexti.
[enska] acne

art kv. (16. öld) ‘eðlisfar, gott eðli, ræktarsemi; þrif; tegund; †list’; arta (upp á) s. ‘leggja rækt við’; artast ‘dafna, þrífast’. To. úr d. eða mlþ. art, sbr. mhþ. art ‘eðli, náttúrufar, áskapaður eiginleiki’. Í merk. ‘list’ er orðið líkl. komið úr fr., sbr. fr. art, lat. ars (ef. artis) ‘list’, sem raunar eru sömu ættar og germ. orðin.


1 arta kv. ‘urtönd’; sbr. sæ. årta, d. ortand; fe. earte ‘máríerla’; sbr. lat. ardea, gr. erōdiós ‘hegri’. Sjá ertla, urt (2) og ört. Nafngiftin e.t.v. í öndverðu dregin af hljóði fuglsins.


2 arta kv. (18. öld) ‘graftarnabbi, smávarta, arða’. Orðið virðist ekki eiga sér beina samsvörun í skyldum málum. E.t.v. sk. fír. aird ‘oddur, punktur,…’, gr. árdis ‘örvaroddur, broddur’. Sjá erta (3). (Tæpast blendingsmynd úr arða (1) og varta (1)).