asast fannst í 1 gagnasafni

asa s. (18. öld) ‘flana’; sbr. nno. asa ‘gerja, ólga, reyna á sig’, sæ. máll. esa ‘gerja’; asa < *jasōn, sbr. fhþ. jesan (st.s.) ‘gerja’ af ie. *i̯es- ‘ólga, sjóða’ í fi. yásyati ‘vellur, sýður’, kymbr. ias ‘suða, ólga’ og gr. zéō ‘sýð, gerja’. Af sama toga er mm.-so. asast ‘blotna og aflagast (um skó)’. Af asa er leitt no. as h. ‘óðagot’; sbr. og as- í sams. eins og asholda l. og asmælgi kv. Í nno. merkir so. asa ‘að herða sig’, sbr. og jó. ase (asle, asne) ‘púla’ og fær. as ‘mikil vinna’. Orð þessi eru af sama toga og ísl. asa, en hafa e.t.v. sætt áhrifum frá orðum annarrar ættar. Sjá asald, asi, askran, askmalandi, askvaðandi, asna, esja (2), jast, jöstur, æsa (1 og 2), ös, öskra og ösla.