aurar fannst í 7 gagnasöfnum

aur Karlkynsnafnorð

aura Sagnorð, þátíð auraði

eyrir Karlkynsnafnorð

aur -inn aurs; aurar vaða aurinn; grónir aurar

aura auraði, aurað þau auruðu saman í gjöfina

aurar -nir aura aura|leysi; aura|lítill

eyrir -nn eyris; aurar eiga ekki eyri; velta fyrir sér hverjum eyri; eyris|virði; aura|ráð

aur nafnorð karlkyn

sandborinn leir


Sjá 2 merkingar í orðabók

aurar nafnorð karlkyn fleirtala

fleirtalan af eyrir

lausir aurar

lausir peningar, peningar óbundnir í fasteignum o.þ.h.


Fara í orðabók

eyrir nafnorð karlkyn

1/100 úr krónu


Sjá 2 merkingar í orðabók

aur nafnorð karlkyn

eyrir

eiga ekki/engan aur

eiga enga peninga, ekki grænan eyri


Fara í orðabók

aura sagnorð

aura saman <í gjöf>

safna fé í gjöf


Fara í orðabók

aur no kk (leir)
aur no kk (peningar)
aur no kk (illmælgi)

aurar no kk flt (peningar)
aurar no kk flt (ógróið flatlendi)

eyrir no kk
spara eyrinn en sóa krónunni
spara eyrinn en kasta út krónunum
geyma eyrinn en fleygja krónunni
horfa í eyrinn en kasta krónunni
spara eyrinn en fleygja krónunni
Sjá 6 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Rétt er með farið að segja spara eyrinn en fleygja/kasta krónunni.

Lesa grein í málfarsbanka

aur
[Byggingarverkfræði (jarðtækni)]
[skilgreining] Föst árframburðarefni.
[skýring] Aur skiptist í svifaur og skriðaur.
[enska] stream sediment load,
[danska] faste flodtransporterede stoffer,
[sænska] fasta strömningsförflyttade ämnen,
[þýska] fluviatile Sedimentfracht,
[norskt bókmál] faste stoffer transportert i vannløp

jökuláraurar
[Byggingarverkfræði (jarðtækni)]
samheiti aurar
[skilgreining] Flatlendi með litlum halla, þakið seti frá jökulám og jökulhlaupum.
[skýring] Orðið sandar er stundum notað í sömu merkingu og jökuláraurar.
[enska] outwash plain,
[danska] sandur,
[sænska] sandur,
[þýska] glaziale Aufschüttungsebene,
[norskt bókmál] sandur

jökuláraurar
[Landafræði] (1.2.d)
samheiti aurar
[skilgreining] flatlendi með litlum halla, þakið seti frá jökulám og jökulhlaupum. Orðið sandar er stundum notað í sömu merkingu og jökuláraurar
[enska] outwash plain,
[danska] sandur,
[þýska] glaziale Aufschuttungsebene

sandar
[Landafræði] (1.2.d)
samheiti aurar, sandflákar, sandflesjur, sandgrynningar
[enska] sands

eyrir
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Forn verðeining, sbr. Grágás og Jónsbók.

1 aur, †aurr k. ‘sand- eða malarblandaður leir, for, leir, óhreinindi’; ft. aurar ‘gróðurlaust, smágrýtt sand- og leirborið flatlendi’. Sbr. fær. eyrur, nno. aur, aure k., sæ. máll. ör, d. máll. ør ‘sand- og leirborinn jarðvegur,…’, fe. éar k. ‘jarðvegur’. Líkl. sk. lþ. ūr, holl. oer ‘járnblandinn sandur’ og fír. ūr ‘mold, límefni’ (hljsk.). Er líklegt að orðstofn þessi hafi (í öndverðu) verið hafður bæði um bleytu og leir- eða forarkenndan jarðveg. Sjá eyri, kaldúr, ýr (3) og -yrja; ath. aur (2).


2 aur, †aur(r) k. Ýmsir hafa talið að aur í orðasamb. ausinn hvíta auri í Vsp. merkti vatn og vitnað til fe. éar ‘sjór, alda’ og gr. án-auros ‘vatnslaus’, sbr. og hljsk.-myndir eins og ísl. úr ‘regn’ og yrja ‘úði’. En líkl. er aur í Vsp. s.o. og aur (1).


3 aur- forsk. ‘aftur’ (< *aƀur-), sem talið var að kæmi fram í orðum eins og aurborð, aurfalur, aurvasi, örvasi o.fl., á sér tæpast stoð. Viðkomandi orð hafa að forlið ýmist no. aur (1) eða forsk. ör- (ør-) (s.þ.).


aurar k.ft. ‘peningar, verðmælir’; gamalt to. ættað úr lat. Sjá eyrir.


eyrir k., ft. aurar ‘gjaldmiðill, peningur; 1100 úr krónu; †tiltekin verðgildiseining s.s. 3 örtigir s.s. 6 álnir’; sbr. fær. oyra, nno. øyre, sæ. öre, d. øre (mlþ. ōre, fe. ōra, to. úr norr.). Norr. eyrir, aurar (< frnorr. *auriaʀ, *aurōʀ), fornt to. úr lat. aureus ‘gullmynt’, af aurum ‘gull’ < *ausom, sbr. lith. áuksas (með innskots-k undan s-i) ‘gull’, eiginl. ‘hinn skínandi, rauðleiti málmur’, af sömu rót og austur h. (s.þ.).