balstýrugur fannst í 1 gagnasafni

balstýrugur l. (17. öld) ‘óþægur, þrjóskur, uppreisnargjarn’. To., líkl. úr d. balstyrig < mlþ. balstūrich. Forliður orðsins á líklega skylt við ísl. böl og viðliður við so. stýra, eiginl. ‘sem erfitt er að stjórna eða veldur vandræðum’.