bara fannst í 6 gagnasöfnum

bar Hvorugkynsnafnorð

bar Karlkynsnafnorð

bari Karlkynsnafnorð

barir Kvenkynsnafnorð

börur Kvenkynsnafnorð

bar 1 -inn bars; barir á barnum; bar|borð; bar|skápur; bar|þjónn

bar 2 -ið bars; bör þrýstingur er mældur í börum; fræ fífu nefnist bar

bara af því bara!

börur -nar bara

bar nafnorð karlkyn

afgreiðsluborð þar sem seldir eru drykkir, t.d. á veitingastað


Sjá 2 merkingar í orðabók

bar nafnorð hvorugkyn eðlisfræði

mælieining fyrir þrýsting, 1 bar = 100.000 pasköl


Fara í orðabók

bara atviksorð/atviksliður

aðeins, eingöngu

það eru bara tveir dagar til jóla

ég á bara einar gallabuxur


Sjá 4 merkingar í orðabók

börur nafnorð kvenkyn fleirtala

áhald til að bera e-ð á eða til að aka e-u á

sjúklingurinn var fluttur á börum niður stigann


Fara í orðabók

bar no kk
fara á barinn

bara ao

börur no kvk flt
liggja á börunum

bar
[Eðlisfræði]
[enska] bar

bar
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[skýring] loftþrýstieining
[enska] bar

1 bar k. (nísl.) ‘hátt afgreiðsluborð fyrir veitingar, veitingasalur með slíkum búnaði’. To. úr e. bar (s.m.) < ffr. barre ‘bjálki, skilveggur eða borð úr bjálkum’. Orðið er e.t.v. germ. að ætterni, sbr. berlingsás(s).


2 bar k. (h.) (nísl.) ‘loftþyngdareining’; dregið af gr. báros ‘þungi’, sbr. barómet (< d. barometer) ‘loftþyngdarmælir’.


3 bar h. ‘fífufræ, heyrusl, frjóangi, (barr)blað á nálatré’. Sjá barr (1) og bara (1).


4 bar- forliður í ýmsum orðum eins og t.d. barátta, bardagi, barviðri, af so. berja; barkrókur ‘torfkrókur’, af so. bera.


1 bara s. (nísl.) ‘skjóta brumhnöppum (um tré)’, leitt af bar h. s.s. barr (1).


2 bara kv. ‘burðartæki’. Sjá barar og börur.


3 bara s. (18. öld) ‘stilla sig um’. To. úr d. bare (sig for).


4 bara ao. (18. öld) ‘einungis, aðeins’; barasta ao. í svipaðri merkingu. To. úr d. bare, barestens (sk. ber l.).


barar, barir kv.ft. ‘burðartæki’, sk. bera (4). Sjá börur.


1 bari k. (19. öld) ‘basl, bágindi’. Líkl. leitt af so. berja, sbr. baran h. (19. öld) ‘basl, barningur’.


börur kv.ft. (í físl. einnig barar og barir) ‘útbúnaður eða tæki til að bera e-ð á (t.d. á milli sín): handbörur; eða aka: hjólbörur; líkfjalir: liggja á börunum’. Sbr. fær. bara (s.m.), fe. bearwe og fhþ. bāra (< *bērō, hljsk.). Sk. so. bera. Upprunaleg et.-mynd norr. orðsins ekki fullljós, e.t.v. *barwō, sbr.~ft.