basta fannst í 5 gagnasöfnum

bast Hvorugkynsnafnorð

basti Karlkynsnafnorð

bast -ið basts; böst bast|fruma; bast|karfa; bast|trefjar

basta punktur og basta!

bast nafnorð hvorugkyn

band úr jurtatrefjum

<allt> fer á tvist og bast

allt fer í óreiðu, á víð og dreif


Fara í orðabók

basta atviksorð/atviksliður

punktur og basta

þetta er útrætt mál


Fara í orðabók

bast hk
[Læknisfræði]
samheiti basthimna, heila- og mænubast
[skilgreining] Þétt bandvefshimna sem umlykur heila (heilabast) og mænu (mænubast) utan við skúm og reifar.
[enska] dura mater,
[gríska] pachymeninx,
[latína] dura mater

bast h. ‘lindibörkur; seig himna milli viðar og barkar á trjám; band úr basti’: fara á tvist og b. ‘fara á dreif’; sbr. fær., nno., sæ. og d. bast, fe. bæst, fhþ. bast (s.m.), buost (hljsk.), ne. og nhþ. bast ‘basttaug’. Uppruni óljós. E.t.v. sk. lat. fascia ‘band’, mír. basc ‘hálsband’, gr. pháskos ‘langar, hárkenndar mosatægjur á eikartrjám’, messap. bastá ‘skór’. Aðrir hafa getið þess til að bast væri gamalt to. úr skýþ. eða illýr. og sk. so. binda. Lítt sennilegt. Af bast er leitt besti h., besting(u)r og Bestla (s.þ.). Sjá ennfremur basta s.; ath. bösl (1 og 2), bösull (1) og valböst. Hugsanlegt er að físl. basinn sé af þessum sama toga (s.þ.).


1 basta s. ‘binda, reyra’; eiginl. binda með bastbandi. Sjá bast.


2 basta uh. (19. öld) t.d. í samb. punktur og basta. To. úr d. basta < ít. basta ‘nóg, stopp!’, af bastare ‘nægja’.


basti k. (nísl.) ‘laufás (í trompi) í lomber’. To. úr d. basta (s.m.) < sp. basto ‘lurkur, barefli’.