bekkja fannst í 6 gagnasöfnum

Bekkir Karlkynsnafnorð, örnefni

bekkur Karlkynsnafnorð

bekkur -inn bekkjar/bekks; bekkir á fremsta bekk; bekkjar|próf; bekkja|kerfi; bekkja|klútur

bekkur nafnorð karlkyn

hart, breitt sæti, venjulega úr tré


Sjá 3 merkingar í orðabók

bekkur no kk (sæti)
bekkur no kk (munsturrönd)
bekkur no kk (deild í skóla)
bekkur no kk (stallur í fjalli)

Bekkur: Ef.et. bekkjar eða bekks.

Lesa grein í málfarsbanka

bekkja(st) s. ‘sækjast eftir, deila við e-n, stríða e-m, áreita, hrekkja e-n’: b. til við e-n; bekkinn l. ‘ertinn, áleitinn’; bekkni kv., bekking kv. ‘illkynjuð ertni eða áreitni’. Oftast talið leitt af bekkur (1), sbr. nísl. bekkjast ‘setjast á bekk’, fe. bencian, mhþ. benken ‘búa til, setja upp bekki’. Merking so. að bekkjast hefði þá æxlast af ‘að ryðja sér til rúms á bekk’ e.þ.h. Hugsast gæti að upphafl. merking hefði verið ‘að slá eða áreita’, ie. *bhe(n)g- ‘brjóta, beygja’, sbr. fi. bhanákti, fír. bongim ‘brýt’. Sjá bakki (1), bekkir og bekkur (1).


1 bekkur k. ‘bálkur eða borð sem setið er á, (fjala)gólf meðfram vegg; stallur í fjalli; breið rönd, t.d. á klæði; skóladeild, skólastofa’; sbr. fær. bekkur, bonkur ‘(tré)bálkur til að sitja á’, nno. bekk, sæ. bänk, d. bænk, fe. benc, ne. bench, nhþ., fhþ. bank (< *banki-); sk. bakki (1), upphafl. merk. ‘upphækkun, pallur’ e.þ.h. Sjá bakki (1), bak og banki (1 og 2).


2 bekkur k. ‘lækur’; sbr. fær. bekkur, nno. bekk, sæ. bäck, d. bæk (s.m.); < germ. *bakja-z; sbr. fe. bece, fsax. beki, fhþ. bah, nhþ. bach (s.m.) (< germ. *baki-), sk. mír. búal (< ie. *bhoglā) ‘rennandi vatn’.


3 bekk(u)r k. † ‘lítið skip’. To., sbr. bakki (2).