bjálfa sig fannst í 1 gagnasafni

bjálfi, †bjalfi k. ‘skinn, skinnfeldur; tötraflík, garmur, auli, heilsuveill, vesældarlegur maður’; pn. †Bjálfi og nafn á Grýlusyni; sbr. fær. bjálvi ‘selsbelgur, dýrahúð, skinnklæði, gamalt, slitið og vítt hlífðarfat’. Oft talið to. úr rússn. beljak ‘selur veiddur að vetrarlagi’, bel(j)ok ‘kópur’, af rússn. belyj ‘hvítur’. Vafasamt. Af bjálfi er leidd so. bjálfa sig ‘skinnklæðast’ og bjálfast ‘láta flónslega’. Sjá bjálmi.