blotinn fannst í 4 gagnasöfnum

bloti -nn blota; blotar blota|snjór; blota|veður

bloti nafnorð karlkyn

lítils háttar hláka, þíða, sem vinnur á snjó og ís en nær ekki auðri jörð

eftir hátíðir um veturinn gerði blota, og á eftir hljóp í gadd


Sjá 2 merkingar í orðabók

bloti k. (17. öld) ‘smáhláka, snjóbleyta; linka’; sbr. fær. bloti k., blot h. og nno. blote k., blot h. (s.m.). Af bloti er leidd so. blota ‘hlána, væta’. Sjá blautur og blotinn og blotna.


blotinn l. † ‘bleyttur, linur’ (Guðrúnarkv. II). Vafaorð (v.l. blótinn). Orðið sýnist, ef rétt reynist, vera forn lh.þt. af st.so. *bleutan, sbr. blautur og bloti; s.þ. og blotna.