brís fannst í 1 gagnasafni

brís h. (nísl.) ‘skrof á ís’. Sjá bris (2); brís og bris líkl. sk. svissn. brisen ‘sigg’, mhþ. brîse ‘felling, brot’ e.t.v. af ie. *bhrēi-, *bhrī-, sbr. brík (1), lat. friō ‘núa í sundur, skafa’, sbr. og gall.-lat. brīsāre ‘brjóta’, fr. briser (s.m.).


brísi k. (15. öld) ‘eldur’, brís k. (s.m.); bris- eða brísheitur l. (17. öld); brísingr k. † eldsheiti (í þulum); brísingsveður h. (nísl.) ‘hitaveður, breyskjuhiti’; brisaldalegur, brisælda(r)legur l. (nísl.) ‘sællegur, rjóður í kinnum, bústinn’. Sk. nno. brîsa, brisa ‘lýsa, loga, kveikja bál, skarta, státa sig’ og brising k. ‘bál, blossi’. A. Torp telur nno. brisa s. < *brehisōn sk. brjá og braga. Líklegra er að orð þessi séu sk. breima, brími og brýja (1), af germ. *brē̆s-, ie. *bhrei-s-. Ath. brísingamen, Bríseið og Brísing.