bragningr fannst í 1 gagnasafni

bragnar k.ft. ‘höfðingjar, menn’ (í skáldamáli); bragning(u)r k. ‘konungur, höfðingi’. Orðin virðast fremur leidd af an-stofninum *bragi en af bragur, sbr. gotnar (goti), skatnar (skati) o.fl. (Sbr. og SnE.: Bragnar heita þeir er fylgdu Braga konungi inum gamla).