brumr fannst í 1 gagnasafni

2 brum h., brum(u)r k. ‘tími, stund, tímabil’. Stundum talið s.o. og brum (1), eiginl. ‘blómgunartími’ e.þ.h. Vafasamt. Líklega fremur to. úr lat. brūma ‘skammdegi, skammdegistími’ (< *brevima); sbr. bruma kv. (17. öld) ‘skammdegi’; ath. brun.