dælla fannst í 5 gagnasöfnum

dæll dæl; dælt hann er dæll viðskiptis; hún gerði sér dælt við hann STIGB -li, -astur

dæll lýsingarorð
fornt

vingjarnlegur, þægilegur


Fara í orðabók

dæll lo
gera sér dælt við <hann, hana>
láta sér dælt við <hann, hana>

1 dæll, †dœll k. † ‘dalbúi’; sbr. -dælir k.ft. og -dælingur k. í samsetn.: Svarfdælir, Svarfdælingur; sbr. einnig nno. døl k. ‘dalbúi’; < *dōli(a)z; sk. dalur (1), dæl og dæla.


2 dæll, †dé̢ll l. ‘vingjarnlegur, þægilegur; þægur, auðveldur’; sbr. fær. dælur, nno. dæl ‘viðfelldinn, þægilegur’, sæ. däl ‘vingjarnlegur, viðkunnanlegur’, gd. dæl (s.m.); < *dālia- < *dēlia-, af germ. *dēla-, sbr. fsl. dělo ‘verk’ (< ie. *dhē-lo-). Af sama toga er e.t.v. frnorr. *dālian ‘gera’, sbr. dalidun á rúnaristu (5. öld e.Kr.). Sk. dáð og dómur og e. do, þ. tun ‘gera’.


dælla, †dé̢lla ao. † ‘ef til vill, verið getur’. Leitt af dæll (2) með ao.-viðsk. -la, sbr. -lega, eiginl. ‘auðveldlega’.