dó fannst í 7 gagnasöfnum

deyja dó, dóum, dáið þótt hann deyi/dæi

deyja sagnorð

látast, týna lífinu

hann fékk hjartaslag og dó

deyja af slysförum

deyja

deyja af sárum sínum

deyja

deyja drottni sínum

deyja

deyja úr <lungnabólgu>

deyja

vera að deyja úr <þreytu>

deyja


Sjá 5 merkingar í orðabók

deyja so
<fugl> deyr hrönnum
<kýrin> deyr af kálfburði
<málið> deyr drottni sínum
<hljóðið> deyr út
<kýrin> deyr af kálfsótt
Sjá 10 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Athuga að rugla ekki saman orðunum látast (andast,deyja) og látast (þykjast, sýnast). Þau eru bæði upphaflega leidd af sögninni að láta en fyrrnefnda orðið (látast: deyja) hefur öðlast sérmerkingu. Stúlkan lést ekki sjá mig (þóttist ekki sjá mig). Leikarinn lést í gær (dó í gær).

Lesa grein í málfarsbanka


Rétt er að segja deyja fyrir aldur fram en ekki „deyja um aldur fram“. Hins vegar er sagt lifa um efni fram.

Lesa grein í málfarsbanka

deyja
[Læknisfræði]
samheiti andast
[skilgreining] Hætta að lifa; gefa upp öndina.
[enska] die

deyja
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Að andast, falla frá.
[skýring] Sjá dauði og skilmerki dauða.

do uh. (nísl.) ‘gæluorð við ungbörn’. Uppruni ekki fullljós, e.t.v. einsk. barnamáls-eftirlíking á sko og so eða svo; sbr. og uh. (17. öld) einsk. raul- eða svæfihljóð við börn, sbr. dó, dó og dumma og dummadó og dimmadó; uppruni óljós, hugsanlega gælumynd af ‘svo’ eða af sof, bh. af sofa (s.þ.).


dó- forl. í orðum eins og dóloka, dómalla og dómoll (s.þ.).