dómaka fannst í 1 gagnasafni

dómak(k)a s. (18. öld) ‘semja með leynd, vera með leynimakk: d. við e-n; dunda, dútla; smáhreyfa: d. sér til’; dómak h. ‘samningamakk’. Uppruni óviss. Líkl. to., en óvíst hvaðan.