dekkna fannst í 2 gagnasöfnum

dekkja kv. ‘dimma, dökkvi’; dekkja s. ‘gera dökkt’; dekkna s. ‘dökkna, verða dekkri’. Sjá dökkur.


dökkur, †døkkr, †do̢kkr l. ‘dimmleitur, dimmur, myrkur; torskilinn’; dökkvi k. ‘dimma; dökkur blettur’; dökkva óp.s. ‘dimma’; dekkja s. ‘gera dökkt, gera dekkra’. Sbr. fær. døkkur ‘dimmleitur,…’, nno. døkk, dokk, dekk, frísn. (hljsk.?) diunk (s.m.). Sk. (hljsk.) sæ. máll. dunken ‘rakur, mollulegur’, þ. dunkel, fhþ. dunkal, tunkal, tunchar ‘dökkur’ (germ. *dankw-, *denkw-, *dunkw-); sbr. hett. dankuiš ‘dökkur, svartur’, kymbr. dew (< *dhengu̯os) ‘þoka, reykur, molla’, af ie. rót *dhen-g- < *dhem-g-, sk. dámur og dimmur. (Físl. døkkr, do̢kkr < *dankwia-, *dankwa-).